കഥകൾ

Wednesday, March 29, 2017

നിന്റെ ലോകം

കണ്ണെത്താനാട്ടിൽ, നോവുവറ്റാ ഉറവയിൽ
തേക്കുപാട്ടും പാടി നീ കണ്ണീരുതേവുന്നു.

വിത്തായ വിത്തിലൊക്കെയും
നാടുവിട്ട  അച്ഛന്റെ പേരെഴുതി നീ
ഉപ്പിട്ടുണക്കുന്നു.

അമ്മ, മരിച്ച ചേച്ചി, കുഞ്ഞുപെങ്ങൾ
എന്നിങ്ങനെ കള്ളിതിരിച്ചു നീ
അക്കുകളിക്കുന്നു.

ഓരോ കള്ളിയിലും വീണും തെറിച്ചും
എനിക്ക് നെഞ്ചുനോവുന്നു;
'അടുത്ത ഏറിൽ നിന്നിലേക്ക്‌'
എന്ന് പഴുതുനോക്കുന്നു ...!




Saturday, March 25, 2017

സരസ്വതി

"ഒരു കൈത", "ഒരു നീർമരുത്"
എന്നവൾ തേങ്ങിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും...!
"ഭ്രാന്തി..." എന്ന ആർപ്പുവിളി താങ്ങാതെ
ഭൂമിക്കടിയിലേക്ക് ..
അത്രമേൽ ആർദ്രമായി ......ആർത്തയായി...
അവൾ ഓടി ഒളിക്കും.
കൂവി ഓടിച്ച നിങ്ങൾ തന്നെ
ഒട്ടുമേ മനസ്സാക്ഷിക്കുത്തില്ലാതെ

'സരസ്വതി' എന്ന് പൂജിക്കും ..!!!

Wednesday, March 22, 2017

പ്രിയപ്പെട്ട (പണ്ടെപ്പോഴോ) എഴുത്തുകാരാ...

എന്നിൽ, നിന്റെ ഒരു വരികവിത കുറിച്ചിടാം
എന്ന് വാക്ക്ചൊല്ലിപ്പോയ എഴുത്തുകാരാ
എവിടെയാണ്  നീയിപ്പോൾ ??

എഴുതിയ കവിതകളുടെ ലഹരിയിലോ ?
അതോ
മറ്റൊരു കവിതയുടെ എഴുത്തുപുരയിലോ ??


Sunday, March 19, 2017

പ്രണയം

ചേർത്ത് കെട്ടിയ അതെ ലാഘവത്തോടെ
നീ ഇഴപിരിക്കുന്നു.

ഒരുനാര്  നീർത്തി നീ
നൂൽക്കമ്പി വളച്ചുചേർക്കുന്നു.

ഇരയായി എന്നെ കോർക്കുന്നു
ചൂണ്ടയിൽ നീ തന്നെ  കുരുങ്ങുന്നു.

നാം ചോരവാർക്കുന്നു, ശവമായി  പൊങ്ങുന്നു
ആർക്കോ...ആർക്കൊക്കെയോ വേണ്ടി....!!!

Thursday, March 16, 2017

എനിക്കേ കഴിയൂ;


എനിക്കേ  കഴിയൂ;
രാവിന്റെ മറപറ്റി
സ്വപ്നത്തിനുള്ളിലൂടെ
നിന്നിലേക്ക് കടന്നു കയറാൻ....

ഇരുട്ടുപോലും കാണാതെ
മെത്തയുടെ ഓരം ചേർന്ന്
നിന്റെ മുന്തിരിക്കണ്ണുകളേ
ഉമ്മവച്ചു തണുപ്പിക്കാൻ...

എനിക്കേ കഴിയൂ
നിന്റെ  മൗനത്തിന്റെ
താഴ്വരയിൽ,
ചിലങ്കപൂക്കുന്നൊരു മരം
നട്ടുനനയ്ക്കാൻ..

അണ്ണാനും, പുള്ളും കാണാതെ
അതിന്റെ മുഴക്കം
നിന്റെ   സിരകളിൽ ഒഴുക്കാൻ

എനിക്കേ കഴിയൂ 
കയറ്റിറക്കങ്ങളിൽ മദിക്കുന്ന
ഒരു കാറ്റായി നിന്നെ അഴിച്ചിടാൻ,
നിന്നിൽ വന്യതയുടെ ലഹരി നിറയ്ക്കാൻ,
യുദ്ധത്തിന്റെ വരണ്ട ഓർമ്മകളെ
'ഒപ്പിയം' നിറഞ്ഞ ചുണ്ടാൽ മൃദുവാക്കാൻ,

അതെ, എനിക്ക് മാത്രമേ  കഴിയൂ
കറുപ്പും വെളുപ്പും ചാലിച്ച്
ഒരു മഹായാനം മെടയാൻ...
കണ്ണുകോർക്കാതെ, തോളുരുമ്മാതെ,
പ്രണയം കൊറിച്ച്, നിന്നിൽ
ഒരു വെയിലാഴം തുഴയാൻ ..!!!

Thursday, March 09, 2017

വീട്

ഭദ്രത ഇല്ലാത്ത ഒന്ന്,
നാളെ ചോരുമോ
ചുവർമണ്ണലിയുമോ
എന്ന്  വേവലാതിപ്പെടാറുണ്ട്.

കണ്ണുതെളിയാ
കുഞ്ഞിപ്പൂച്ച ഒന്ന്
ഓലക്കീറിലൂടെ
മാനം നോക്കാറുണ്ട്.

കൊള്ളിടയിലൂടെ
കുത്തിയൊലിക്കുന്ന മഴയും,
കാറ്റ് ചായ്ച്ച നാട്ടുമാവും,
 ഇടിച്ചെടുത്തോ, മറിഞ്ഞു വീണോ
നിലം പറ്റിക്കേണ്ടതെന്ന്
തക്കം പാർക്കുന്നുണ്ട്.

എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ
കണ്ണോടുകണ്ണ് നോക്കുന്നുണ്ട്;
നിനവേതുമില്ലാ പൂച്ചക്കുഞ്ഞിൻ
അള്ളലിൽ പുളഞ്ഞും,
മാന്തലിൽ നീറിയും,
കുറുമ്പിൽ നിറഞ്ഞുമാ
കഴുക്കോലും തറക്കല്ലും.