കഥകൾ

Friday, November 30, 2012

അടുക്കള








അടുക്കള,  
നീ അണയും വരെയും ഒരു പോര്‍ക്കളത്തെ ദ്യോദിപ്പിച്ചു !!!


മനം പോലെ കലുഷിതമായ-
പൊട്ടിത്തെറിക്കാന്‍ വെമ്പിയ പ്രഷര്‍കുക്കര്‍ ..!

ഓര്‍മകളില്‍ കൈകടത്തി ശര്‍ദിപ്പിച്ച
അഴുക്കുകള്‍ കുമിഞ്ഞ സിങ്ക് ..!

യാഥാര്‍ത്യത്തിന്‍റെ ചൂടെറ്റും വേവാത്ത എന്നെ പാകപ്പെടുത്താന്‍- ഗ്യാസ് നിറച്ചഎന്‍റെ പട്ടട ..!

(ഒരിക്കല്‍ ഒരു കുഞ്ഞു തീപ്പൊരിയില്‍
ഞാനെന്ന സാമ്രാജ്യം ചിന്നിചിതറുന്നത് എത്രയോ വട്ടം നിനവ് കണ്ടിരിക്കുന്നു)

പാത്രങ്ങള്‍ മലക്കം മറിയുന്ന രണപടഹങ്ങള്‍ ..!
അടുപ്പില്‍ കരിഞ്ഞെരിയുന്ന സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ..! 


കഴിവ്കേടുകള്‍ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടുള്ള കാഹളങ്ങള്‍ ..!
പരാജിതന്‍റെ കണ്ണുനീരില്‍ ചവിട്ടിയുള്ള താണ്ഡവങ്ങള്‍ ..!
ശകുനിയുടെ കുതന്ത്രങ്ങള്‍..!!! ..!

കബന്ധീകരിക്കപ്പെട്ട മോഹങ്ങളുടെ,
ദീനരോദനം..രുധിരപ്പുഴകള്‍ ..!  


                                  ***
മിന്നല്‍ വേഗതയില്‍...........
സര്‍വ്വവും നഷ്ട്ടപ്പെട്ട ഈ യുദ്ധാനന്തരഭൂവിലേക്ക്
നിയമങ്ങള്‍ ലംഘിച്ച്.....നീ.....?!?!









അലസമായി പാറിയ മുടിയിഴകളിലും,
അടുക്കും ചിട്ടയുമില്ലാതെ വലിച്ചുവാരിക്കിടക്കുന്ന വീതനപ്പുറത്തും 
ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചുനീ

ഈ പരാജിതയുടെ സാമ്രാജ്യം പിടിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു ... !


ഓരോ കടന്നുപോക്കിലും എന്നിലാകവേ കൈകടത്തിയും,
പുറകിലൂടെ, കഴുത്തില്‍ അധരവടുക്കള്‍ തീര്‍ത്തും,
ഒരു ശ്വാസത്തിന് പോലും പഴുതുതരാതെ കണ്ണ് തുറിക്കുന്നതുവരെ, കരവലയത്തില്‍ ചേര്‍ത്ത് അമര്‍ത്തിയും, 
പല്ലികള്‍ മാത്രം വിഹരിച്ചിരുന്ന കൊട്ടത്തളത്തെ
ഒരു വികാരവിക്ഷുബ്ധ കേന്ദ്രമാക്കി മാറ്റിയും,  
നീ, ഞാനെന്ന ലോകത്തെ തകര്‍ത്തു തരിപ്പണമാക്കുകയാണ്...!


അതിജീവനത്തിന്‍റെ  പാതയില്‍ നിന്നും
ജീവനത്തിന്‍റെ പാതയിലേക്ക്  കരംപിടിച്ച്,
പ്രണയത്തിനും കാമത്തിനും അപ്പുറം,
കരുതലിന്‍റെയും  സ്നേഹത്തിന്‍റെയും തേരോട്ടത്താല്‍ 
നീ, എന്നില്‍ വെന്നിക്കൊടി പാറിക്കുകയാണ് !!!


Friday, November 02, 2012

സീതായണം..























വയസ്സറിയിച്ചതുമുതല്‍ പതിവായി  രാവണന്‍ എത്തുമായിരുന്നു
തളര്‍ന്നുറങ്ങുന്ന എന്നരികില്‍ ... ആരോരുമറിയാതെ !

ഹോ ... ഇരുപതു കരങ്ങള്‍ കൊണ്ടുള്ള ആശ്ലേഷങ്ങള്‍
ഇരുപതു അധരങ്ങള്‍  കൊണ്ടുള്ള  ചുംബനങ്ങള്‍
കണ്ണുകളിലെ കാമാഗ്നി ... !

ഒന്നുംപറയേണ്ട...എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുമായിരുന്നു...

എങ്കിലും  ഓരോ ദിനവും എന്‍റെ സൂര്യപ്രഭനണയാന്‍,
സൂര്യന്‍ അണയാന്‍ ഞാന്‍ കാത്തിരുന്നു !
പത്ത്  ഹൃദയമൊതുക്കിയ  നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്ത്
തലയില്‍തലോടി, കാതില്‍ പതിയെ മൊഴിയുമായിരുന്നു ,
ഏറ്റവും   പ്രിയങ്കരി ഞാനാണെന്ന്...
കടലോളം ആകാശത്തോളം മഴയോളം ഇഷ്ടമെന്ന് !

കല്യാണ തലേന്നും  അവന്‍ എത്തി...
എന്‍റെ  "പുതിയ ആദ്യരാത്രിക്ക്" ശേഷം പതിവുതെറ്റാതെ എത്താമെന്ന് പറഞ്ഞ്,
(ഞങ്ങളുടേത് എന്നേ കഴിഞ്ഞിരുന്നു  !!!)
കണ്ണീര്‍പ്പുഴയില്‍  ഒരുമിച്ചു നീന്തിതുടിച്ചാണ്  ഞങ്ങള്‍ വിടപറഞ്ഞത് !!!

                                      ...

വിധിന്നെ പറയേണ്ടു, രാമന് കഴുത്ത് നീട്ടിയതിനു ശേഷം
നേരാംവണ്ണം ഒന്ന് കണ്ണടയ്ക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല. !

പാവം...ഞാനുറങ്ങുന്നത്  കാത്ത്
ജനലിനപ്പുറം നിന്നിട്ടുണ്ടാവണം അവന്‍
എന്‍റെ  സ്വപ്നത്തിലേക്ക്... എന്നിലേക്ക്‌, കടക്കാന്‍ ...!

ഒടുവില്‍ എന്നിലണയാന്‍ കഴിയാതെ നന്നായി ഉറങ്ങുന്നവരെ
തേടിനടക്കുന്ന ഒരു  സ്ത്രീലംബടന്‍ ആയി ഞാനവനെ നിരൂപിച്ചു.
അല്പസ്വല്പം വെറുക്കാന്‍ പഠിപ്പിച്ചു സ്വയം!

പക്ഷെ എന്‍റെ പുരുഷസങ്കല്‍പം അവനില്‍ മാത്രം ഒതുങ്ങി...
അല്ല അവനോളം വളര്‍ന്നു ...!

                                       ...

എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു (അതോ ഞാനോ ?) രാമന്‍ കടന്നപ്പോള്‍,
ഭൂമിയിലടിഞ്ഞ  എന്നെ കരം പിടിച്ചുയര്‍ത്താന്‍ നവമൂര്‍ത്തീകരണം !

ശക്തമായ രണ്ടേ രണ്ടുകരങ്ങള്‍,
വടുക്കള്‍ ചുംബിച്ചുണക്കാന്‍ ഒരധരം
സ്നേഹസാഗരഗര്‍ജ്ജനമുള്ള ഒരേഒരു മാറ്,
ആഴിയോളം ആഴമുള്ള രണ്ടുമാത്രം കണ്ണുകള്‍... !

ലിഖിത, അലിഖിത നിയമങ്ങള്‍   കാറ്റില്‍ പറത്തി,
അവന്‍റെ ഇരുകൈക്കുള്ളില്‍ പിടയുമ്പോള്‍,
ചുണ്ടുകള്‍ക്കിടയില്‍   നിന്ന് അല്പം ശ്വാസത്തിനായി തല ചെരിക്കുമ്പോള്‍
വിടര്‍ന്ന  കണ്ണിലെ  പ്രണയവും സ്നേഹവും നാണിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ ,
മാറിലെ മൃദുരോമത്തില്‍ വിരലോടിച്ച് കിടക്കുമ്പോളൊക്കെയും ഞാന്‍ കാണാറുണ്ട്…..

സര്‍വ്വസമ്മതന്‍ രാമന്‍റെ  ശുഷ്കിച്ച ചിന്താസരണി, അമ്പേ പരാജയപ്പെട്ട ഭര്‍തൃത്തം !
നിന്നില്‍ മിന്നിമറയുന്ന പുനര്‍ജ്ജനിച്ച രാവണഭാവങ്ങള്‍ ..!!   
ജനാലയുടെ ഒഴിഞ്ഞ മറുപുറം...!!!  
എന്നില്‍ തിരയടിച്ചു തരികെഅണയുന്ന സ്ത്രൈണവികാരങ്ങള്‍ !!!!

                                                         ...

                                            കാലമേ മാപ്പ്...

നീ കാത്തു വച്ചതെന്തെന്നറിയാതെ പലവീഴ്ച്ചകളിലുംനിന്നെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞതിന്...!
എന്‍റെ പിഴവുകള്‍ക്ക് നിന്നെ പങ്കുചേര്‍ത്തതിന്...!
നിന്‍റെ കൂടെ ചരിക്കാതെ മുന്നേ ഓടാന്‍ ശ്രമിച്ചതിന്...

                                               മാപ്പ്....

  ഹൃദയത്തിന്നാഴങ്ങളില്‍നിന്നും....... മാപ്പ് !!!