കഥകൾ

Monday, May 01, 2017

സലോമി

സലോമി.....
ആകാശത്തിന്റെ അതിരില്ലായ്മയും,
ആഴിയുടെ നിലയില്ലായ്മയും, ഒന്നുചേർന്ന  നിന്റെ
പ്രണയത്തിനാൽ  വഴിതെറ്റിയവനാണ് ഞാൻ.

പാരിജാതങ്ങളുടെ നടുവിൽ ഇളവെയിലേൽക്കുമ്പോൾ,
ഓക്ക് മരത്തിന്റെ വീപ്പയിൻ നിന്നൊരു കവിൾ
ഉന്മാദം നുകരുമ്പോൾ,
ഞാൻ നിന്നെ മാത്രമാണല്ലോ
എന്നിലേക്കാവാഹിക്കുന്നത്...!

നിന്നെക്കുറിച്ച്എഴുതാനിരിക്കുമ്പോൾ ,
നിന്റെ മാതളംപോലെ ചുവക്കുന്ന കവിളുകളും,
മരതകക്കണ്ണുകളും,
എന്നിൽ ലഹരിപടർത്തുന്ന നിന്റെ നിമ്ന്നോന്നതികളും
എന്നോട്, "എന്നെക്കുറിച്ച്‌ ...എന്നെക്കുറിച്ചാദ്യം " എന്ന് കലഹിക്കുന്നു.
ഇലപൊഴിച്ച വില്ലോമരം പോലെ നീ എന്നിൽ ചേർന്ന് വിയർത്തുകുതിർന്നതോർക്കുമ്പോൾ
ഇപ്പോഴും ഹൃദയമിടിപ്പ് തെറ്റി, കടലാസ്  നനയുന്നു..!

എഴുതണമെന്നുണ്ട്...
ഒരു സൂഫിയും പാടാത്ത വർണ്ണങ്ങളാൽ
നിന്നെ വരച്ചിടണമെന്നുണ്ട്...
കൈചേർത്തും, കരൾകോർത്തും
താണ്ടിയ ദൂരങ്ങളെ നെയ്തിടണമെന്നുണ്ട് ...
സലോമി... നിന്റെ ഓരോ മുടിചുരുളുകളെയും
ചുംബിച്ചുണർത്തിയ രാത്രികളിൽ
എന്നിൽ ഉയിർകൊണ്ട കഥാബീജങ്ങൾ
എന്നിൽ പരക്കംപായുന്നുണ്ട്...

എന്നാൽസലോമി...
ആട്ടിൻപറ്റങ്ങളുടെ കാവൽക്കാരനായ എന്നിൽ
നീചുരന്ന ഏതൊന്നിനെയാണ്
ഒരു പാൽക്കട്ടിയാക്കി എനിക്ക്  മുന്നിൽ വയ്ക്കാൻ സാധിക്കുക?
ഒരു വെയിലിനും വറ്റിക്കാനാകാത്ത
നിന്റെ ചുടുനീരുറവകളെ
ഏതു കവിതയാലാണ് ഞാൻ കുടിച്ചു വറ്റിക്കുക?
നിന്നെമറന്നു നീ എനിക്കൂട്ടിയ,
ഏതുമധുരക്കനിയെയാണ്
ഞാൻ വായനക്കാരന് അപ്പമാക്കി
വിലയ്ക്ക് വയ്ക്കുക  ??

അതിനാൽ, സലോമി...

ഇനി ഞാൻ മൗനിയാകുന്നു,

നീയാം വാല്മീകത്തിൽ

നിന്നെ ധ്യാനിച്ച്

നിന്നിൽ വിലയിക്കും വരെ

ഇനി ഞാൻ മുനിയാകുന്നു ..!!!


2 comments:

  1. നല്ല കവിത
    മൌനം വാചാലം!
    ആശംസകള്‍

    ReplyDelete
  2. Ivideyum kaanathakumbozhannu njaan vannu anveshikkunnathu :)

    ReplyDelete