കഥകൾ

Thursday, September 08, 2016

തുന്നൽക്കാരൻ

നീ അപ്പോഴും തുന്നുകയായിരുന്നു,
ഞാനത് ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല,
നീ ചൂണ്ടിയ ഇടങ്ങളിലേക്ക്
മിഴിച്ചു നോക്കിയതല്ലാതെ.

ആദ്യം കൈചൂണ്ടിയ കോണിൽ ഒരു കവയിത്രി-
കണ്ണിൽ കരി നിറച്ചു, വാക്കിൽ തീയും പുകയും ചീറ്റി
നിന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടതിൽ എഴുതിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുകയായിരുന്നു..
അവളിപ്പോൾ മറ്റാരുടെയോ വെപ്പാട്ടിയെന്നു നീ
തറപ്പിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു;
സത്യം തന്നെ ആയിരിക്കണം...!
വടക്കോട്ടു ചൂണ്ടിയിടത്തൊരു ഒരു പെണ്ണ്
വിമാനം ഇറങ്ങി,
നിന്നെയും കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്നു.
"അവൾ ഭർത്താവിനെയും മക്കളെയും
പുറംരാജ്യത്തുവിട്ട് ആടിക്കുഴയാൻ വന്നിരിക്കുന്നു"
എന്ന് നീ പറഞ്ഞതും
നേര് തന്നെ ആയിരിക്കണം..!

എന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കാതെ തുന്നുന്ന നീ,
കഴുത്തു കൊണ്ട് ചൂണ്ടിയ ഇടത്ത്
സർവ്വാഭരണ ഭൂഷിതയായ നിന്റെ ഭാര്യആയിരുന്നു,
കുടുംബം നോക്കാതെ ബ്യൂട്ടി പാർലറിൽ
പോകുന്ന, സ്നേഹിക്കാനും പ്രണയിക്കാനും അറിയാത്ത
അവളൊരു അപശകുനം തന്നെ ആയിരുന്നു
"അയ്യോ പാവം നീ"യെന്നു ഞാൻ
മനസ്സിൽ എത്ര വിലപിച്ചു...!

കാലുയർത്തി നീ ചൂണ്ടിയിടത്തു, മറ്റൊരു പെണ്ണ്,
"പൊട്ടത്തിയാ എല്ലാം കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിക്കും,
അനുഭവിക്കാൻ കൊള്ളാം,
പണച്ചിലവില്ല, മുത്തേ പോന്നെന്നു
അല്പം നീട്ടിവിളിച്ചാൽ മതി"
അത് കേട്ട്, നിന്റെ ബുദ്ധിയോർത്ത്,
പൊട്ടത്തിയെ ഓർത്ത്
പൊട്ടിചിരിച്ച ഞാൻ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു ...
ചിരി എന്തെ അവളിൽ നിന്നുയരുന്നു?
ൻഹേ...! അതിനിടയിലെപ്പോഴാണ്,
നീ തുന്നൽ മതിയാക്കി,
കുപ്പായം എന്നെ ഇടുവിച്ചാ,
കഥകേൾക്കുന്നിടത്തൊരു മഴത്തോഴിയെ
കുടിവച്ചത്?

ചൂണ്ടിയയിടങ്ങളിൽ നോക്കി ചിരിച്ച ചിരിയുടെ
കുറ്റബോധം വേട്ടയാടുമ്പോഴും,
ഇരയുടെ ഭാവം മാറ്റി ഞാൻ ഒതുങ്ങിയിരിക്കട്ടെ,
ഇനിയും വന്നു ചേരാൻ ഉള്ളവർക്കായി
ഒരു കരുതി വയ്പ്പ്...!!

പക്ഷെ , നീ ചാർത്തിയ കുപ്പായത്തിനുള്ളിൽ
ഇപ്പോഴും, നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെയും,
കരുണയുടെയും, നന്മയുടെയും
ലേലം വിളികൾ...!!!

No comments:

Post a Comment