കഥകൾ

Wednesday, July 11, 2012

അതീന്ദ്രിയപ്രണയം !!!

പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളുടെ രതിമൂര്‍ച്ചയില്‍ ഞാനെന്നും ചേര്‍ത്തണച്ചത്
നിന്നെയായിരുന്നു...പക്ഷെ നീ...

കല്‍പ്പിച്ചു കൊടുത്ത വിശുദ്ധിയുടെ പേരില്‍,
അതീന്ദ്രിയതയുടെ കരിമ്പടം പുതപ്പിച്ച്‌,

നമ്മെ, നമ്മുടെ പ്രണയത്തെ, അമാനുഷമാക്കുമ്പോള്‍...
ഏത് 'ഇസ'ത്തിന്‍റെ വര്‍ണ്ണത്തില്‍ തളയ്ക്കേണം നമ്മളെ,

ആത്മാവ് ഇല്ലാത്ത ആദ്ധ്യാത്മികത, ആത്മഹത്യയെന്ന്
സ്വയം പഠിപ്പിക്കാന്‍ ???

12 comments:

  1. ഏത് 'ഇസ'ത്തിന്‍റെ വര്‍ണ്ണത്തില്‍ തളയ്ക്കേണം നമ്മളെ,
    ആത്മാവ് ഇല്ലാത്ത ആദ്ധ്യാത്മികത, ആത്മഹത്യയെന്ന്
    സ്വയം പഠിപ്പിക്കാന്‍ ???

    ReplyDelete
  2. പ്രണയം, അത് ഇന്ദ്രിയങ്ങള്‍ക്കതീതം തന്നെയല്ലേ കീയക്കുട്ടീ?? ആത്മാവ് ഞാനും ആദ്ധ്യാത്മികത നീയുമെന്നു കരുതുമ്പോള്‍ ആത്മഹത്യയെക്കാളുപരി ജീവിക്കാന്‍ ത്രസിക്കുന്ന എന്‍റെ ഹൃദയത്തെ ഞാന്‍ കാണുന്നു... അതിനെ റിയലിസത്തില്‍ പെടുത്തട്ടെ ഞാന്‍??

    ReplyDelete
    Replies
    1. നിന്‍റെ ആദ്ധ്യാത്മികതയിലെ ആത്മാവ് ഞാനെന്നു നീ പറയുമ്പോള്‍...
      ഞാന്‍ നിനച്ചതിലും കൂടുതല്‍ നീ ഈ ബന്ധത്തിന് വിലകല്‍പ്പിക്കുമ്പോള്‍...

      ...മാപ്പ് ... എന്‍റെ ജല്‍പ്പനങ്ങള്‍ക്ക് ..

      Delete
    2. വാക്കുകള്‍ക്ക് ഏറെ ഭംഗിയെന്നാലും, വരുമോ അവയതിന്നുറവിടമായ നിന്‍റെ മനസ്സോളം.....
      നിന്നെ ഞാനായ്‌ കാണുമ്പോള്‍ ഒരുപക്ഷെ അഭിനന്ദനമോതാനും, ക്ഷമ പറയാനും ഞാന്‍ മറന്നേക്കാം...
      ജല്‍പനങ്ങളെന്നോതി നീ തള്ളിക്കളയല്ലേവയെ, ഞാനേറെ വിലമതിച്ചോരു വരികളെ...

      Delete
    3. ഞാന്‍ മൌനിയാകുന്നു..നിന്‍റെ ഹൃദയസ്പര്‍ശിയാം വാക്കുകള്‍ക്കു മുന്നില്‍..
      അതിനെ വായിക്കുക... ശരിയായി....മാത്രം ..!!!

      Delete
  3. ഉത്തരമില്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ചാല്‍ ആര് പരീക്ഷയില്‍ പാസ് ആകും?
    എളുപ്പമുള്ള ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിക്കൂ കീയക്കുട്ടീ

    ReplyDelete
    Replies
    1. അതെന്റെ ഒരു ശീലമായിപ്പോയി അജിയേട്ടാ ...

      Delete
    2. പരീക്ഷയില്‍ ഞാനും തോറ്റു...
      പഠിത്തത്തില്‍ പുറകോട്ടാ...
      ചില കവിതകകള്‍ക്ക് എനിക്ക് ട്യൂഷന് പോകണമെന്ന് തോന്നുന്നു... :-)

      Delete
  4. രണ്ടു മനസ്സുകളുടെ കൂടി ചേരലാണ് പ്രണയം ..
    അല്ലെങ്കില്‍ അറിയാതെ അടുക്കുന്ന , അടുത്തു പൊകുന്ന
    ഹൃദയത്തിന്റെ സ്പന്ധനങ്ങളുടെ ആകെ തുക ..
    പക്ഷേ ഇടക്ക് അതു രണ്ടു ശരീരവും രണ്ടു ഹൃദയവും ആകും ..
    അവിടെയാണ് എന്റെയും നിന്റെയും ചിന്തകള്‍ വഴിമാറുക ..
    വാക്കുകള്‍ മുറിയുക , അതിലൂടെ ഹൃദയം പൊള്ളുക ..
    നിനക്ക് ഞാന്‍ നല്‍കുന്ന പൂര്‍ണത എന്നിലെത്താതാവുന്നത് ..
    പ്രണയം പടിയിറങ്ങി ആവിശ്യകതയിലേക്ക് എത്തുന്നത് ..
    എങ്കിലും ഒരുമിച്ച് കൊണ്ട മഴ , നീ തന്ന നിമിഷങ്ങള്‍ ..
    അതിനാലാവണം അതിപ്പൊഴും നിലനില്‍ക്കുന്നത് അല്ലേ ?

    ReplyDelete
  5. നമ്മുടെ സ്നേഹം ഒന്നിനും വഴിമാറും എന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല..
    ( നിന്‍റെ ഈ അകലം പോലും എന്നില്‍ ദുഖം ജനിപ്പിക്കുന്നില്ല...മറിച്ച്,
    എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ നീ മാത്രമേ ഉള്ളു എന്ന, ഞാന്‍ കാത്തത് ഈ കരിങ്കല്‍ഹൃദയം തന്നെയെന്ന, എന്‍റെ വിശ്വാസം ധൃഡപ്പെടുന്നു..)

    നീ പറയുന്നതുപോലെ "നമ്മുടെ ഇടയില്‍ നാം മാത്രം... നമുക്ക് ചുറ്റും ഉള്ളതൊക്കെ 'നമുക്ക് ''പുറത്ത് "...
    പക്ഷെ 'നമുക്ക് 'ഇടയിലും നീ പവിത്രച്ചാലുകള്‍ കീറുന്നു.....അതിലൂടെ ഒഴുകുന്നത്‌ പലപ്പോഴും എന്‍റെ ഹൃദയരക്തവും...
    മാറുമായിരിക്കും (നീ? ഞാന്‍? നമ്മള്‍?)...അല്ലെ ?!?

    ReplyDelete
  6. നന്നായിട്ടുണ്ട്.......ആശംസകള്‍.......

    ReplyDelete
    Replies
    1. നന്ദി രഞ്ജിത്ത്... ആദ്യവരവാണല്ലേ ..:-)

      Delete