കഥകൾ

Sunday, December 05, 2010

എന്‍റെ കിനാവുകള്‍ മണല്‍ കൊട്ടാരം പോലെ തകര്‍ന്നടിഞ്ഞപ്പോഴും
ഞാന്‍ കരയിലിരുന്ന് ചക്രവാളം നോക്കുമായിരുന്നു..
ഉദിച്ചുയരുന്ന സൂര്യനൊപ്പം പുതു വെളിച്ചം തേടുമായിരുന്നു.
കയ്യില്‍ ചരട് മാത്രമേ അവശേഷിച്ചിട്ടുള്ളു എന്നറിയാതെ
വിശാലമായ ആകാശത്തില്‍ പട്ടം തിരയുമായിരുന്നു..
എനിക്കായി ഒന്നും തിരിച്ചു വന്നില്ല [ചക്രവാളവും സൂര്യനും പട്ടവും എല്ലാവരും എന്നെ പറ്റിക്കുകയായിരുന്നു..]

ഇന്നെനിക്കു മാത്രമായി ആകാശവും പൌര്‍ണമിയും തീര്‍ത്ത സഹയാത്രികാ..
ഞാനറിയുന്നു 'ഇന്നലെ'യെ ഓര്‍ക്കുകയെന്നാല്‍ നിന്നെ മറക്കലാണെന്ന്,
നിന്നെ മറക്കുകയെന്നാല്‍ മരിക്കലാണെന്ന് ...!!!
[1 / 1 / 04 ]

No comments:

Post a Comment